Dit jaar kregen onze jongeren wel een héél bijzondere kampgenoot mee op avontuur: niemand minder dan Paddington Beer! Met zijn blauwe jas netjes dichtgeknoopt en zijn iconische rode hoed op het hoofd, stond hij al van dag één klaar om samen op ontdekking te gaan. En dat was nodig… want er dook al snel een mysterie op dat de hele week zou kleuren!
De eerste kampdag begon vol vrolijke gezichten, tassen, knuffels en enthousiasme. Tijdens het aankomstspel ging iemand onder een tafel op zoek naar een kaart, maar vond iets nog veel specialers:
Een oud boek met gouden letters: “Het Geheim van de Marmelade Machine.”
Paddington’s ogen werden zo groot als sinaasappels. Dit boek, vertelde hij, was van zijn oom Pastuzo, en bevatte het recept en de geheimen van een verdwenen marmelademachine!
Tussen het doorschuifspel en een spannende nerfbattle door (waarbij Paddington zich hilarisch achter een stoel verstopte), werd duidelijk: het avontuur was écht begonnen.
De avond eindigde warm en gezellig met pudding en speculoos — de perfecte kamp-slaapmuts.
Met zijn lunchbox vol marmeladeboterhammen stond Paddington klaar voor een dag vol actie. In de binnenspeeltuin klommen en klauterden de jongeren alsof ze door de jungle trokken. Daarna volgde een zwempartij waarbij Paddington, hoed en al, vrolijk meespetterde.
’s Avonds, tijdens de film, gebeurde het:
Onder een stoel werd een zilveren mixerbeker gevonden — een onderdeel van de marmelademachine!
“Geweldig!” riep Paddington terwijl hij een lepeltje marmelade nam om te vieren. “Nu hebben we al twee onderdelen!”
De derde dag bracht frisse lucht en nieuwe raadsels. Tijdens een bosspel volgden de jongeren kleine marmeladesporen. Ze renden, speelden, lachten en keken toe hoe Paddington per ongeluk zijn hoed in een boom lanceerde.
Aan het einde van de dag vond iemand een roestige sleutel met de letters PB — Paddington Bear.
“De sleutel van de marmeladepot!” zei Paddington trots.
’s Avonds gingen ze Trick or Treaten met zaklampen. Paddington kreeg overal extra snoep “omdat hij zo schattig is”. Wie kon hem ongelijk geven?
De laatste dag startte stevig met een sportontbijt. Paddington probeerde cornflakes met marmelade (geen succes), waarna het grote doorschuifspel hen naar een laatste aanwijzing leidde.
En toen, tijdens het bowlen, gebeurde iets magisch:
Bij een strike rolde er geen kegels, maar een mandje vol marmelade-ingrediënten tevoorschijn: sinaasappels, suiker en honing.
Nu hadden ze alles: motor, beker, sleutel én ingrediënten!
’s Avonds barstte de fuif los, gevolgd door een prachtige vuurschow. Terwijl iedereen danste, zette Paddington de marmelademachine weer in elkaar. De motor zoemde, de beker draaide, de sleutel klikte…
Poef! De lucht vulde zich met de geur van verse sinaasappelmarmelade.
Tientallen potjes rolden uit de machine, allemaal met hetzelfde etiket:
“Gemaakt door de vrienden van Paddington.”
Paddington keek trots naar iedereen.
“Dankjewel, lieve vrienden,” zei hij zacht.
“Met jullie hulp smaakt de wereld weer een beetje zoeter.”
En zo eindigde een kamp vol vriendschap, plezier…
en héél veel marmelade. ✨
Mijn account